Verkleumd #53

//Verkleumd #53

Verkleumd #53

We kwamen bij de laatste bocht. Ik moest nu gewoon het wiel van Mikel van Waas houden. Hij durfde echter sneller door de bocht te gaan. Van Waas sloeg daardoor een klein gat. Hij had dat in de gaten en zette vol aan.

Met mijn laatste krachten probeerde ik terug in het wiel van Mikel te kruipen. Het was tevergeefs. Mikel liep in de laatste rechte lijn verder uit en finishte als negende. Ik moest genoegen nemen met een tiende plaats.

Ik stapte volledig verkleumd van mijn fiets af. Nadat ik weer wat bij mijn zinnen was gekomen, kwam Reinier naar mij toe.
“Wat een klote weer”, was het eerste wat mijn oom zei.
Meer dan knikken, kon ik nog niet.
“Ik heb nog die Wilfred Teeuwisse kunnen bijhalen. Ik werd echter op het laatst nog voorbijgereden door Rinus Mortelaer.”
Ik concludeerde daaruit dat hij zevende was geworden.
“Ik zou er voor tekenen, proficiat”, pufte ik.
Hij glunderde even.

“Hoe ging het bij jou? Ben je nog in de top-10 geëindigd?”
“Jazeker, maar ternauwernood. Het had niet veel langer meer moeten duren. Ik was volledig kapot en verkleumd op het einde. Uiteindelijk als tiende gefinisht.”
“Goed zo jongen. Nog even en je strijdt mee om de overwinning.”
Ik begon even te dromen.
“Kom je straks nog naar het café?”
Ik keek verbaasd op.
“Misschien, op dit moment voel ik me nog niet echt geweldig”, stamelde ik uit.
Ik ging vervolgens naar de kleedkamer. Ik verlangde naar een warme douche, dat zou ongetwijfeld deugd doen.

Twitter: Jurre de Fouw
Like onze Facebook-pagina en mis niets van Wielertalent!
Wie is Jurre de Fouw? Klik hier!

About the Author:

Zeeuws-Vlaming, wielerliefhebber pur sang en een fanatieke hardloper.

Geef een reactie