|
|
| Interview met Ronde van Qatar winnaar Wouter Mol |
|
Interview Wouter Mol.
Hoi Job, Job de Feijter: De eerste vragen gaan over de eerste etappe in de Tour van Qatar. U ging toen in de aanval met Geert Steurs. Had u van te voren gedacht dat u voor het peloton zou blijven? Wouter Mol: Als je aan een ontsnapping begint weet je natuurlijk nog niet waar het die dag zal eindigen, je hoopt natuurlijk tot de finish maar het gebeurt niet heel vaak dat een vroege ontsnapping het haalt tot de finish, maar als je het niet probeert weet je het natuurlijk nooit. Toen had u plots een maximale voorsprong van 20 minuten! Wat dacht u toen? Toen dacht ik "zo! 20 minuten is wel heel veel met de wind in de rug naar de finish"
Eigenlijk hebt u samen met Steurs het onmogelijke gepresteerd om met zijn tweeën in de eerste rit na de tijdrit vooruit te blijven. Daar zijn er niet veel in geslaagd tot nu toe. Nee inderdaad, we hebben er ook hard voor moeten rijden.
U ging dan sprinten met Geert Steurs om de overwinning. Geert Steurs won maar velen denken dat u hem hebt laten winnen. Dat zou een mooi gebaar van u geweest zijn, maar is dit werkelijk zo, of kon u hem echt niet meer voorbij? Had u dit misschien van te voren afgesproken dat u voor de trui ging en hij voor de dagoverwinning? Of had dit misschien te maken met het overlijden van toenmalig ploegmaat van Steurs namelijk Frederiek Nolf in dezelfde Tour van Qatar? Ik wist dat als ik bij hem zou blijven tot de finish dat mij de leiding in het algemeen klassement ging opleveren, ook kan in zo'n rondje elke seconde die je pakt op de concurentie beslissend zijn, daarom ben ik vol doorgegaan tot op de finish om elke seconden te pakken, dat maakte het tevens voor Geert Steurs iets makkelijker de sprint te winnen, een sprint van twee renners die er helemaal doorheen zitten ziet er wel eens een beetje raar uit
Dan rijd u plots de dag daarna in de gouden leiderstrui. Hoe voelde dat? Dat voelt heel goed!
Op welk moment had je het zwaarst tijdens een rit in de Tour van Qatar? In de laatste 10 kilometer van de 1e etappe, je voelt spieren verzuren waarvan ik niet eens wist dat ik ze had en je probeert de kramp op alle mogelijke manieren uit te stellen tot na de finish, dat zijn de dingen die je niet op tv ziet, dan ziet het er altijd heel gemakkelijk uit, maar geloof mij maar dat het pijn doet.
Hoe kijkt u terug op de Tour van Qatar? Ik denk dat ik mag terug kijken op een geslaagde Ronde van Qatar, hopelijk is dit voor mij weer een nieuwe stap op weg naar een betere renner.
In welke koersen zullen we u verder dit seizoen nog zien? Dat weet ik nog niet, daar moet ik het na de Ronde van Oman nog met de ploegleiding over hebben, maar in de voorjaarsklassiekers wil ik me zeker weer opnieuw laten zien.
Heeft u nog speciale doelstellingen voor dit seizoen? Ik zou graag eens Nederlands Kampioen worden.
Hoe zijn de verhoudingen in de ploeg? Hoe gaat iedereen met elkaar om? Is er veel contact? We hebben en heel goede band met elkaar, tijdens de koers zijn we serieus maar daarbuiten lachen we ook heel veel.
Is het niet moeilijk om in een ploeg te rijden met renners uit verschillende landen? Levert dat soms geen communicatieproblemen op? Over het algemeen spreekt iedereen goed Engels, dus er is bijna geen communicatieprobleem, een enkele Fransman of Italiaan spreekt wat minder goed Engels maar dan is er altijd wel iemand in de buurt die goed Frans of Italiaans spreekt zodat het alsnog vertaald kan worden.
Is het een groot verschil in niveau tussen Vacansoleil en uw ploeg hier voor? Vorig jaar reed ik ook voor Vacansoleil, daarvoor voor P3 Transfer-Batavus. Dit was de voorloper van Vacansoleil, ik ben dus als het ware met de ploeg mee gegroeid. We zijn elk jaar een stapje beter geworden, de verschillen qua niveau zijn vaak niet zo heel groot, het gaat om de details die op de streep uiteindelijk het verschil maken.
Hoe voelt het om de Tour van Qatar gewonnen te hebben? Dat voelt heel goed! en het smaakt naar meer
Hopelijk heb je hier genoeg aan. Succes met je site!
Groetjes,
Wouter Mol
|
