De Belg Maxime Vantomme is momenteel aan zijn derde seizoen bij de Russische ProTeam-formatie Katusha bezig. Hij maakte samen met zijn ploegleider Jef Braeckevelt de overstap naar Katusha begin 2009, nadat zijn ploeg Mitsubishi ermee ophield. Vantomme wist bij Katusha nog niet te winnen, maar reed wel al verschillende mooie ereplaatsen bijeen. Zo werd hij in 2010 derde in Kortrijk en derde in de koninginnerit van de Ronde van Wallonië. Hij werd bovendien dat jaar tweede in de GP Jef Scherens achter de Nederlander Lars Boom. Dit jaar toonde Vantomme zich onder meer met een tiende eindstek in de Ronde van België en een vierde plaats in de eerste etappe van de Driedaagse van West-Vlaanderen. Vantomme, die volgens verschillende nieuwsmediums in de belangstelling staat van Omega Pharma-Quickstep en het Lotto-project, hoopt ook dit naseizoen nog te schitteren in eigen land. Wielrenwereld.com sprak met Maxime Vantomme over zijn ambities bij zijn huidige ploeg Katusha en over zijn 'onklopbare' landgenoot Philippe Gilbert.

Hoe bent u met wielrennen begonnen?

"Eerst was ik volop bezig met voetbal, maar in de zomermaanden had ik niets te doen en begon ik wat te fietsen. Blijkbaar kon ik dat redelijk goed, waarna ik eens wilde meedoen aan een wedstrijd. Ik had snel de microbe te pakken."

Komt u uit een sportieve familie?

"Ja, mij vader deed allerlei sporten, maar op recreatieve basis."

U belandde in 2009 bij Katusha. Hoe bent u eigenlijk in contact gekomen met deze Russische formatie?

"Door Jef Braeckevelt, mijn ploegleider bij Mitsubishi in 2008. Mitsubishi liep namelijk al na één jaar op de klippen."

Wat gaf Katusha de doorslag om u te contracteren denkt u?

"Ik was pas 22 en had bij Mitsubishi niet onaardig gereden."

Wat sprak u aan van het Katusha project?

"De omkadering, een kans om in een ProTour-ploeg te rijden moet je met beide handen grijpen."

Merkte u een andere soort aanpak bij Katusha?

"Op dit niveau had ik geen referentiepunten. Natuurlijk was alles professioneler dan voorheen."

Zou u niet liever meer landgenoten als ploegmaten willen hebben of stoort u dat niet?

"Het is leuk als we samen zijn met de Belgen, maar het contact met de anderen is ook goed. Ik paste mij snel aan en leerde wat Italiaans zodat ik met iedereen kan praten."

Hoe is de sfeer binnen de ploeg?

"Goed."

Bevalt Katusha u nog steeds na bijna drie seizoenen?

"Ja. Ik heb de laatste drie jaar veel vertrouwen gekregen en ik voel dat ik elk jaar sterker word. Ze hanteren blijkbaar bij Katusha de juiste aanpak."

Hoe zou u uzelf omschrijven als wielrenner?

"Als een allrounder. Ik heb een redelijke sprint en kan een bergje over. Een topspurter of klimmer ga ik nooit worden, dus ik moet het hebben van een heuvelachtig parcours."

Zijn er bepaalde punten bij uzelf die voor verbetering vatbaar zijn?

"Ik zou graag op alle punten nog wat willen verbeteren, maar ik wil vooral mijn spurt wat aanscherpen. Na een lastige koers moet ik nog kunnen beschikken over een goede eindspurt. Dit is mijn enige kans op mooie resultaten."

Hebt u bepaalde doelstellingen voor de komende jaren?

"Ja, vooral algemeen nog sterker worden en presteren in het voorjaar."

Waar hoopt u dit naseizoen nog te schitteren?

"Alle najaarskoersen in Belgie liggen mij goed. Als de benen goed zijn ga ik het beste van mezelf geven."

U reed dit seizoen zowel kasseienklassiekers als heuvelklassiekers. Welke wedstrijden hebben uw voorkeur?

"Dat is een moeilijke vraag. Ik ben misschien meer geschikt voor heuvelklassiekers, maar daar is het deelnemersveld ook het sterkst. Ik doe beiden graag. Ik kan op elk terrein redelijk uit de voeten. Het hangt wat af van de vorm."

Wat is uw mening over de huidige oortjesproblematiek?

"Er zijn zowel voordelen als nadelen. Om gevaarlijke punten aan te geven is het en zeer bruikbaar instrument. Ook in de klassiekers is de koerssituatie niet altijd duidelijk en bij pech kun je sneller handelen. Misschien is de koers wat meer gecontroleerd door de oortjes, maar dit mag je zeker niet overdrijven. De koers wordt zeker niet spectaculairder zonder oortjes."

Fränk Schleck omschreef uw landgenoot Philippe Gilbert in april als 'onklopbaar'. Bent u, of uw ploeggenoten, in staat om Gilbert te kloppen?

"Dat is erg moeilijk. Ik denk dit jaar zeker niet. Hij steekt er toch met kop en schouders bovenuit. Dat zie je ook tijdens de koers, hij verteert de bergen gemakkelijker en rijdt altijd attent voorin. Hij is gewoon frisser dan de rest in de finale en heeft dan nog eens die enorme explosieve versnelling. Fenomenaal wat hij uit zijn benen schudt."

Zou u het zien zitten om samen met Gilbert in één ploeg te rijden?

"Ja natuurlijk! Waarom niet? Werken voor een kopman die alles wint moet zeer aangenaam zijn."