Als je er zonder voorkennis tegen praat, verwacht je niet dat hij één van de beste veldrijders van de wereld is. Je veronderstelt wel dat hij rekenkundige raadsels in een oogwenk oplost, het hele telefoonboek van Kalmthout uit het hoofd kent of met de trein door het land reist en het aantal elektriciteitspalen telt. De eerste keer dat ik Kevin Pauwels voor de microfoon kreeg was in Zolder. Hij was net wereldkampioen veldrijden bij de juniores geworden. De hoop op een spraakwaterval werd snel getemperd. Open of gesloten vraag, veel verschil maakte het niet. Een woord, af en toe een korte zin. Onderwerp, werkwoord en voltooid deelwoord. Zelden in één ademstoot samen. Zijn ogen schoten voortdurend weg, maar diep in het jongetje brandde immens geluk. Hij pronkte zonder het uit te spreken: ‘Ik kan iets wat anderen niet kunnen: heel snel met een fiets door bos en weide rijden.’

Twee jaar later pakte hij nog een wereldtitel. In Pontchâteau maakte Pauwels de andere beloften belachelijk. De gedachte aan het interview maakte me doodsbang. De ervaring van Zolder indachtig vermoedde ik dat er opnieuw niet veel uit zou komen. Het vermoeden werd bevestigd. Deze keer enkel gesloten vragen, maar weer ketsten mijn zinnen af op zijn pantser. Negen maanden later ging de bolster helemaal dicht. Een hartaderbreuk velde zijn 22-jarige broer Tim in de cyclocross van Erpe Mere. Een ramp. De kleine Kevin was zijn grote broer, zijn enige houvast, kwijt.

Maar hij bleef doen wat hij goed kan: fietsen. Gelukkig maar. Pauwels is één van de vier beste veldrijders ter wereld. Nys, Albert, en Stybar. Hij kan ze aan. En dat zal in de toekomst alleen maar vaker het geval zijn. Hij fietst niet langer voor een PlayStation, maar voor goed geld. Terecht. Kevin is geen taalwonder, sandwichman of praatjesmaker. Moet dat dan? Eenvoud heeft meer charme dan sier. Kevin Pauwels of Bart Wellens als uithangbord? Het is kiezen tussen een topper en een would-be topper, tussen bekoorlijkheid en vergane glorie. Het klopt dat de marktwaarde van Pauwels nog groter zou zijn mocht hij de babbel van Albert hebben. En dan? Kevin gaat het geld dat hij verdient met veldrijden in zijn hele leven niet kunnen opdoen. Zijn levensstandaard ligt een stuk lager dan die van de andere toppers. Kevin en zijn fiets, een paar crossen per week en trainen met zijn vriend Marc Herremans. Meer is voor hem echt niet nodig. Van mij mag hij nog veel winnen. Dat een interviewer daar dan wat sikkeneurig van wordt, kan me geen reet meer schelen. Kevin Pauwels is de man. En straks niet alleen meer op de snelle omlopen, maar ook in de wind en de regen.

Bron: http://vannieuwkerke.wordpress.com/