GP Alpe d’Huez #57

//GP Alpe d’Huez #57

GP Alpe d’Huez #57

We wensten Klaas beterschap en lieten hem verder met rust.  Hij had hoogstwaarschijnlijk nog geen oog dicht gedaan na zijn zware valpartij. Ik besloot dus om evenals zijn ploeggenoten van het Zeeuws-Vlaams Cycling Team naar huis te gaan. Toen ik richting mijn auto liep, kwam ploegleider Maarten mij achterna.

“Jurre, ik zit met een probleem. Zoals je weet was Klaas één van de vijf renners die mee naar Frankrijk zou gaan en meedoen aan de Grand Prix de l’Alpe d’Huez. Dat valt vanzelfsprekend door zijn sleutelbeenbreuk in het water. Nu ben ik nog op zoek naar een vervanger.”

Ik kon mijn oren haast niet geloven. Zou hij nu daadwerkelijk aan mij vragen om mee te gaan naar Frankrijk voor de Grand Prix de l’Alpe d’Huez? Het was eigenlijk te mooi om waar te zijn.

“Aangezien jij al wat meer met onze ploeg bekend bent, dacht ik in eerste instantie aan jou. Met een top-10 klassering in de Ronde van Sint Jansteen toonde je bovendien aan dat je ook bij de elites en beloften zonder contract in de frontlinie meedoet. Ik denk dus dat jij de geschikte vervanger bent. Zie je dat zitten?”

En of ik dat zag zitten. Meerijden in een wedstrijd in de Alpen was een jongensdroom. Vanaf het moment dat ik Lance Armstrong tegen Jan Ullrich zag duelleren in hooggebergte, droomde ik van deelname aan een soortgelijke klimwedstrijd. Dit was mijn kans en wellicht een uniek kans.

Dat kon ik niet aan mij voorbij laten gaan. Toch aarzelde ik even. Ik voelde me schuldig tegenover Klaas. De uitdrukking ‘de ene zijn dood is de andere zijn brood’ was wel heel toepasselijk op de huidige situatie. Toch verdreef ik die gedachte al snel. Klaas zou in mijn plaats ongetwijfeld hetzelfde hebben gedaan.

“Uiteraard wil ik mee”, reageerde ik op de vraag van Maarten. “Je kunt op me rekenen.”
“Dat is mooi om te horen. Pak dan maar vlug je koffer, want vrijdagochtend om 8 uur vertrekken we. We verzamelen ons op het parkeerterrein bij het voetbalveld in Hulst.”
“Prima, ik zal er zijn.”
Ik nam vervolgens ook afscheid van Maarten en reed met een gelukzalig gevoel naar huis.

Twitter: Jurre de Fouw
Like onze Facebook-pagina en mis niets van Wielertalent!
Wie is Jurre de Fouw? Klik hier!

 

About the Author:

Zeeuws-Vlaming, wielerliefhebber pur sang en een fanatieke hardloper.

Geef een reactie